"Leren jezelf kwetsbaar op te stellen, vind ik heel erg belangrijk. We zijn zó bang voor gezichtsverlies. Bij een workshop zit je met zowel introverte mensen als extraverte bij elkaar, die samen maar ook van elkaar willen leren. Het is heel fijn mensen te leren dat het veilig is om je bloot te geven. Dat je daardoor kunt groeien. Ik ben dat zelf aangegaan. Ik heb dat opgepakt en die kans wil ik anderen ook geven."
Lia is moeder van een bijna volwassen zoon en een net volwassen dochter. Ze is al 20 jaar de vrouw van Gerrit Muller, die hier elders wordt geportretteerd. Lia volgde een psychosociale opleiding en werkt als Psychosociaal Therapeut en transpersoonlijk counsellor.
Om maar met de deur in huis te vallen:
Bij de laatste vorm ga je dieper. Je probeert op het niveau van de ziel te werken. Je probeert de kern van de angst, het verdriet, of een andere emotie te vinden, het onbewuste bewust te maken. Bij counselen kunnen mensen het zelf nog voelen en benoemen, maar als het verdriet te groot en te onhandelbaar wordt, waardoor je zelf niet meer snapt waar het vandaan komt, moet je op een ander niveau gaan werken. Bijvoorbeeld door middel van symboliek. Het gaat om het verschil tussen het grijpbare en het ongrijpbare.
Helen en creëren zijn mijn passie. Als ik verdrietige mensen zie wil ik helpen, dan wil ik helen. Ik besef dat ieder mens recht heeft op zijn of haar eigen verdriet en emoties, dat dat zin heeft en dat men daardoor kan groeien. Maar op de een of andere manier wil ik daar heel graag bij helpen.
Ik ben graag creatief met allerlei materialen, vormen en processen; het maken van kleding, inrichten van huizen, ontwerpen van tuinen, tekenen, schrijven, dichten. Maar in het helen zie ik ook een stuk creatie. Mensen komen anders uit een dergelijk proces dan ze erin gaan. Er gebeurt iets nieuws; een nieuwe creatie.
Ik heb een psychosociale praktijk waarin ik regelmatig situaties tegenkom waarbij nog geëxploreerd moet worden wat de beste vorm van hulpverlening is. Ook daar moet gecreëerd worden.
Zo kwam ik er door mijn cliënten achter dat er weinig begeleidingsmogelijkheden zijn voor (jong)volwassenen met NLD (Non-Verbale Leerstoornis). Dit grijpt mij aan. Mensen met NLD nemen informatie op door te luisteren en niet door te zien. Zij zien geen non-verbale informatie van anderen en leren het hierdoor niet herkennen. Zij hebben veel uitleg nodig, stap voor stap, om te kunnen functioneren. Zij ontmoeten hierdoor veel onbegrip in hun leven. Door veel met deze mensen te praten heb ik een artikel Non-Verbale leerstoornis bij (jong)volwassenen geschreven over hoe het is om een (jong)volwassene te zijn met NLD. In dit artikel staat beschreven waar (jong)volwassenen met NLD zoal tegen aan lopen in de studie, het werk en in hun sociale omgeving. Door dit stuk onderzoek hoop ik een bijdrage te leveren in de hulpverlening. Je moet dus zelf een therapie creëren.
Nu begeleid ik ook (jong)volwassenen met NLD bijvoorbeeld tijdens een stage- of werksituatie, tijdens een reïntegratie, voor het functioneren in het dagelijks leven etc. Binnenkort geef ik een lezing over NLD in Noorwegen. Door kennis te verspreiden kun je ook werken aan helen.
Leren jezelf kwetsbaar op te stellen, vind ik heel erg belangrijk. We zijn zó bang voor gezichtsverlies. Bij een workshop zit je met zowel introverte mensen als extraverte bij elkaar, die samen maar ook van elkaar willen leren. Het is heel fijn mensen te leren dat het veilig is om je bloot te geven. Dat je daardoor kunt groeien. Ik ben dat zelf aangegaan. Ik heb dat opgepakt en die kans wil ik anderen ook geven.
Joan de Windt
Lia heeft een eigen praktijk: Praktijk voor Psychosociale Therapie Lia Charité in Best